Bitcoin self-custody in een nieuw tijdperk

Hoe AI en quantum de vraag veranderen wie jouw Bitcoin écht bezit

Leestijd 12 minuten · April 2026

Dit artikel beschrijft de actuele ontwikkelingen rond AI-cybersecurity en quantum-bestendigheid van Bitcoin per april 2026. Project Glasswing, Claude Mythos Preview, BIP 360 en BIP 361 zijn op dit moment in verschillende stadia van ontwikkeling en discussie. De situatie kan snel veranderen.

Niek is oprichter van Bitplanner. Sinds 2023 begeleidt Bitplanner particulieren, ondernemers en families bij het inrichten van Bitcoin self-custody. Inmiddels heeft Bitplanner honderden klanten geholpen bij het opzetten van hun eigen wallet-omgeving, met aandacht voor privacy, herstelbaarheid en nabestaandenplanning.

Niek volgt daarnaast de ontwikkelingen rond AI en quantum computing — niet op de voet, maar wel met aandacht. Niek is geen expert in AI, quantum of cryptografische algoritmes. Wel iemand die in staat is te duiden wat deze ontwikkelingen betekenen voor de keuze tussen Bitcoin laten beheren (custody) en Bitcoin zelf beheren (self-custody). Dat is de focus van dit artikel.

Geen financieel advies
Dit artikel is geen financieel of blockchain advies. De inhoud is geschreven naar beste weten op het moment van publicatie. De situatie rond AI, quantum computing en Bitcoin-protocolwijzigingen verandert snel. Dit is Niek’s eerste publicatie in deze vorm. Vragen, kritiek of aanvullende inzichten zijn welkom — contactgegevens staan op de titelpagina.

Samenvatting

Bitcoin self-custody wordt vaak gezien als een ideologische keuze. Dit artikel laat zien dat het in het tijdperk van AI en quantum computing steeds meer een rationele en zelfs noodzakelijke risico-afweging wordt.

AI maakt aanvallen goedkoper, sneller en persoonlijker, waardoor centrale partijen (exchanges, custodians en ETF’s) aantrekkelijke doelwitten worden. Tegelijk brengt quantum computing de cryptografische basis van Bitcoin onder druk, met mogelijke protocolwijzigingen en chain-splits tot gevolg. In beide gevallen verschuift de controle over jouw Bitcoin naar derden — of dat nu aanvallers, bedrijven of protocolveranderingen zijn.

Self-custody biedt hiertegen de beste bescherming, omdat je zelf de private keys beheert en dus zelf de beslissingen blijft nemen. Dit maakt self-custody niet alleen aantrekkelijker, maar ook veeleisender dan vroeger. Goed uitgevoerde self-custody wordt namelijk veel sterker AI-proof en toekomstbestendig, terwijl slecht uitgevoerde self-custody juist gevaarlijker kan zijn dan een goede custodian.

De kernvraag is niet langer gemak versus ideologie, maar: waar ligt het grootste risico — bij je eigen (beheersbare) fouten, of bij een derde partij die je volledig moet vertrouwen?

Hoofdstuk 1 — De prijs van gemak stijgt

Tien jaar lang was het een goede ruil. Je gaf iets op: controle en privacy, maar je kreeg er gemak voor terug. Geen back-ups, geen wachtwoorden onthouden, geen apparatuur thuis die kapot kan. Iemand anders deed dat allemaal voor je. Een bank, een cloudprovider, een app. Overwegend kreeg je méér dan je opgaf.

Dit is aan het kantelen, omdat de wereld waarin centrale aanbieders opereren snel verandert. Online aanvallers worden goedkoper en effectiever. De partijen die jouw data en bezit beheren, worden een aantrekkelijker doelwit. We horen regelmatig over hacks waarbij enorme hoeveelheden data is gestolen.

AI versnelt deze ontwikkeling. AI raakt het ecosysteem rondom de cryptografie — gebruikers, exchanges, processen, social engineering. De cryptografie zelf laat AI ongemoeid.

Wat er in april 2026 gebeurde

Op 7 april 2026 kondigde Anthropic Project Glasswing aan, aangedreven door een nieuw AI-model: Claude Mythos Preview [1]. Dit was een andere release dan we gewend waren. Mythos is een agentic model — het werkt niet als chatbot die antwoorden geeft op vragen, maar als zelfstandige actor die een opdracht in stappen kan uitvoeren over uren of dagen. Het kan een doel aanvaarden, een plan opstellen, code schrijven, die code testen, eigen fouten corrigeren, en zo aan een aanvalsketen werken zonder dat een mens elke stap hoeft te begeleiden.

Twee capabilities maken Mythos effectief op het gebied van offensieve cybersecurity. Het kan zelfstandig zero-days vinden — kwetsbaarheden in software waar nog geen update voor bestaat — door geautomatiseerd grote codebases te lezen en te toetsen op fouten die mensen of klassieke scanners missen. En het kan die kwetsbaarheden vervolgens combineren tot werkende exploits, een stap die voorheen specialistisch handwerk vroeg.

Anthropic was intern geschrokken. In de risicodocumentatie staat onomwonden dat dit de gevaarlijkste capaciteit op het gebied van offensieve cybersecurity is die ze tot nu toe hebben uitgebracht [2]. Daarom is Mythos niet algemeen beschikbaar gemaakt, maar via Project Glasswing eerst uitgerold naar zo’n vijftig zorgvuldig geselecteerde organisaties — Apple, Google, Microsoft, JPMorgan Chase, en de NSA staan op de lijst — zodat zij hun verdediging op orde kunnen brengen voordat de capaciteit breder beschikbaar komt.

Maar de geest is al uit de fles. Op de dag van de aankondiging wist een private Discord-groep toegang te krijgen tot het model, door de URL te raden op basis van Anthropic’s eigen naamgevingspatronen, gecombineerd met gegevens uit een eerder Mercor-lek [3]. Een week later kondigde OpenAI zijn tegenhanger aan: GPT-5.4-Cyber. Google en anderen werken aan vergelijkbare modellen. Het beperkt beschikbaar stellen van één model is goed, maar in het perspectief van de hele industrie weinig waard.

Een sprekend voorbeeld van wat Mythos kan, komt van Mozilla. Het Firefox-team gebruikte Mythos om hun eigen browser te controleren. Het resultaat: 271 nieuw ontdekte kwetsbaarheden [4]. CTO Bobby Holley beschreef het gevoel in één woord: vertigo (duizeligheid). Een browser die al jaren door duizenden experts wordt onderzocht, blijkt 271 niet ontdekte kwetsbaarheden te hebben.

En dit is hoe goed Mythos op dit moment is. Indrukwekkend, maar ook op z’n slechtst. De snelheid waarmee deze modellen verbeteren is hoog en moeilijk voorspelbaar. Wat het vandaag kan, kan morgen sneller, goedkoper en in handen van meer partijen.

Dit is de eerste keer dat we dit effect zo duidelijk zien: de kosten van aanvallen dalen structureel, zonder dat de beloning verandert.

Frictie verdwijnt

Door AI verdwijnt zowel de technische als de economische frictie om systemen en organisaties aan te vallen. Specialistische kennis was tot voor kort schaars en duur. Aanvallen kosten dagen tot weken specialistisch werk. Schaarste beperkte de omvang van aanvallen.

Wat ooit een team van specialisten was, is nu een proces dat grotendeels autonoom loopt. Aanvallen worden niet alleen sneller en goedkoper, ze worden ook beschikbaar voor partijen die er voorheen niet toe in staat waren. Wanneer aanvallen duur zijn, kies je je doelwitten zorgvuldig. Wanneer ze goedkoop worden, kun je het op meer plekken tegelijk proberen.

De aanvalsdrempel verdwijnt

Phishing-mails worden beter. Een rapport uit 2025 vond dat 82,6 procent van de geanalyseerde phishingmails enige inzet van AI liet zien [5]. Geen spelfouten meer, wel berichten in jouw schrijfstijl, op het juiste moment, met links die ergens anders heen gaan dan ze beweren.

Een concreet voorbeeld. In januari 2024 kreeg een financieel medewerker van het Britse ingenieursbureau Arup een uitnodiging voor een videoconferentie met zijn CFO en collega’s. Bekende gezichten op het scherm, bekende stemmen. Vijftien overboekingen later was Arup omgerekend zo’n 25 miljoen dollar kwijt [6]. Iedereen op de call behalve hijzelf was een AI-gegenereerde deepfake. Dit was begin 2024. De tools zijn sindsdien vele malen goedkoper en effectiever geworden.

Twee groeiende problemen voor gebruikers van centrale systemen

Voor wie zijn data, geld of bezit door een derde partij laat beheren — bank, verzekeraar, exchange, cloud-aanbieder, zorginstelling — gebeuren tegelijk twee dingen. Beide in het nadeel van de gebruiker.

Centrale partijen worden kwetsbaarder
Aan de aanvalskant dalen de kosten. Aan de doelwitkant zit één centrale partij met de gegevens en het bezit van miljoenen klanten op één plek. Eén binnenkomst raakt alle klanten tegelijk. Dat hoeft niet te betekenen dat die partijen ineens onveilig zijn — de grote partijen investeren ook serieus. Maar de richting van de beweging is duidelijk: ze moeten harder lopen om dezelfde positie te behouden.

Centrale partijen worden machtiger
Tegelijk zetten dezelfde partijen AI in om hun eigen processen te versnellen. Fraude-detectie, klantsegmentatie, risicoprofielen — allemaal nuttig. Maar dezelfde tools maken het ook eenvoudiger om patronen te herkennen die voor de individuele klant moeilijk te bestrijden zijn.

Een verzekeraar die een claim afwijst op grond van een AI-model krijgt zelden weerwoord. Onderzoek in de Verenigde Staten laat zien dat AI-gestuurde claim denial sterk is toegenomen, en dat een aanzienlijk deel van die afwijzingen onterecht blijkt zodra een mens er nog naar kijkt [7]. De bewijslast verschuift naar de klant — die de tijd, kennis en middelen vaak niet heeft. Hetzelfde patroon zie je bij banken (kredietweigeringen, accountsluitingen), overheden (toeslagen, vergunningen) en grote platforms (geblokkeerde accounts zonder uitleg).

Privacy verschuift van gemak naar verdediging

Tot voor kort was privacy iets voor wie er principieel om gaf. Voor de meeste mensen woog gemak van delen zwaarder dan het abstracte risico van te veel zichtbaar zijn. Een redelijke afweging, gegeven hoeveel dat risico in de praktijk kostte.

Die kostprijs verandert. Wat over jou online te vinden is — adres, werk, familie, gewoonten, foto’s, stemopnames — is grondstof voor aanvallen die voorheen te duur waren om op individuen toe te passen. Een AI maakt in minuten een profiel dat een rechercheur dagen zou kosten. En stelt vervolgens een bericht op dat exact bij dat profiel past.

Privacy verschuift daarmee van persoonlijke voorkeur naar een vorm van verdediging. Niet omdat je iets te verbergen hebt, maar omdat de gevolgen van niet verbergen veranderen — en niet in jouw voordeel.

Waarom we dit collectief onderschatten

Mensen reageren slecht op risico’s die zich abstract en geleidelijk voordoen. Onze instincten zijn gericht op acute gevaren. Bij een trage verschuiving treedt een reeks denkfouten in werking:

Normalcy bias. Het is altijd zo geweest, dus zal het ook morgen wel goed gaan.

Availability bias. We schatten een risico in op basis van wat we recent hebben meegemaakt. Wie nooit een hack van dichtbij heeft gezien, voelt het risico ook niet.

Optimism bias. Het zal anderen overkomen, niet mij. Mijn bank, mijn exchange, mijn partij is wél in orde.

Uitgestelde actie. Ik weet dat ik er iets mee moet, maar morgen ook nog. Een trage dreiging genereert geen acute druk.

Zo werken mensen nu eenmaal. Maar het betekent wel dat de prijs die we voor het oude gemak betalen, hoger wordt zonder dat we dat per maand voelen. Dat maakt het relevant om naar een tweede ontwikkeling te kijken — één die niet de aanvalskant verandert, maar de basis waarop vertrouwen rust.

Hoofdstuk 2 — Quantum leidt tot preventieve actie

Waar hacking met AI gericht is op kwetsbaarheden in de keten, raakt quantum computing iets dat dieper ligt: de wiskundige basis waarop digitaal vertrouwen rust.

Die basis heet public key cryptography. Bijna alles wat digitaal vertrouwen vraagt — bankoverboekingen, e-mail, beveiligde berichten, software-updates — leunt op één wiskundige eigenschap: asymmetrie. Uit een private key een public key afleiden is triviaal. Een paar milliseconden werk. De omgekeerde richting — uit een public key de private key afleiden — is met klassieke computers praktisch onmogelijk; het zou met huidige rekenkracht miljarden jaren duren. Die asymmetrie is de basis van digitale identiteit zoals we die kennen.

Voor Bitcoin geldt dezelfde asymmetrie. Bitcoin gebruikt ECDSA op de curve secp256k1 [8]. De wiskunde verschilt van wat banken gebruiken (RSA, factoring), maar het principe is hetzelfde: één richting goedkoop, de andere praktisch onmogelijk.

Een voldoende krachtige quantum computer doorbreekt die asymmetrie in beide richtingen. Het algoritme dat dit doet bestaat al sinds 1994 en heet Shor’s algoritme [9]. De wiskunde is er. Wat ontbreekt is hardware die dit algoritme op schaal kan draaien. In het vakgebied heet zo’n machine een CRQC: een Cryptographically Relevant Quantum Computer. Het is de vraag of zo’n machine in de praktijk gebouwd kan worden — en zo ja, op basis van welke tijdslijnen.

Tot op heden veranderde cryptografie veelal nádat deze gebroken werd

Cryptografie wordt zelden preventief vervangen.

MD5, een hash-algoritme dat eind jaren negentig overal werd gebruikt voor digitale handtekeningen, bleek in 2008 in de praktijk te kraken [10]. SHA-1, de opvolger, werd door NIST al in 2011 afgeraden [11], maar pas in februari 2017 schakelden Chrome, Firefox en andere organisaties over op SHA-2. Het patroon: theoretische zwaktes zijn bekend, organisaties stellen een update uit en pas na een aantoonbare, publieke kraak gaat het snel.

In de quantum discussie zien we een ander patroon. Voor het eerst zien we serieuze instituten die níét wachten tot een algoritme is gebroken. NIST heeft sinds 2016 een officieel standaardiseringstraject voor post-quantum cryptografie en publiceerde in augustus 2024 de eerste definitieve standaarden [13]. De Amerikaanse overheid heeft een roadmap waarin federale systemen migreren [14]. Banken volgen. Een hele generatie cryptografie wordt voorbereid op vervanging vóórdat ze daadwerkelijk gebroken is.

Een belangrijke reden: aanvallers die nu versleutelde data verzamelen, kunnen die later — na de komst van een CRQC — alsnog ontsleutelen. Dat heet harvest now, decrypt later [15]. Wie geheimen vertrouwelijk wil houden, móét proactief migreren.

Twee kampen, geen consensus

Over de haalbaarheid en timing van een CRQC is geen consensus. Eén kamp stelt dat het onhaalbaar is om een quantum computer te bouwen met voldoende stabiele qubits. Theoretisch fysicus Mikhail Dyakonov verdedigt deze positie al jaren [16]. Het andere kamp wijst op tijdslijnen die structureel naar beneden worden bijgesteld door doorbraken in foutcorrectie en betere materialen. Het jaarlijkse Global Risk Institute Quantum Threat Timeline Report stelt dat de mediane geschatte tijd tot een CRQC sinds 2019 stelselmatig korter wordt [17]. Wie heeft gelijk weten we niet.

Maar omdat de kans op een CRQC niet nul is, betekent het dat we het risico niet kunnen negeren. Tegelijk is overhaast handelen óók een risico — een te vroege migratie naar een post-quantum standaard die later niet de beste blijkt, kan een betere oplossing moeilijker maken.

Steeds vaker zien we rapporten die de tijdslijn nog verder naar voren halen. Hier zit mogelijk wel een addertje onder het gras. Een aantal van die rapporten komt van auteurs of organisaties met een direct economisch belang bij snelle migratie. Quantum-startups die hardware verkopen. Onderzoekers die werken aan alternatieve cryptografische protocollen. Adviseurs die diensten aanbieden om bedrijven post-quantum te maken. Dat maakt hun werk niet waardeloos. Het maakt het wel verstandig om de bron mee te wegen.

Onafhankelijk van wie gelijk heeft: elk protocol dat zijn integriteit ontleent aan public key cryptography heeft een migratie voor zich liggen. Banken. Overheden. Messaging-apps. De PKI-certificaten waar het hele web op draait.

Het geldt ook voor protocollen waar de cryptografie niet alleen informatie beveiligt, maar de definitie van eigendom zélf vormt. Daar wordt de migratie ingewikkelder. Daar gaat het volgende hoofdstuk over.

Hoofdstuk 3 — Wat AI en quantum betekenen voor Bitcoin

Twee dreigingen, twee verschillende lagen. AI heeft impact op de laag rondom Bitcoin — gebruikers, exchanges, processen. Niet op de cryptografie zelf. Quantum wél: het raakt de wiskundige asymmetrie waar Bitcoin eigendom op definieert. Beide verdienen een aparte blik.

3.1 Wat AI betekent voor Bitcoin

Voor Bitcoin geldt iets specifieks. Het is een waarde-protocol. Heb je de key, heb je de coins. Dat maakt elke partij die sleutels van anderen beheert per definitie een doelwit. En het maakt elke individuele bezitter ook een doelwit, alleen kleiner.

Wat AI in de crypto-praktijk al doet
In februari 2025 verloor Bybit in één aanval ongeveer 1,5 miljard dollar, de grootste crypto-hack ooit [18]. Geen klassieke exploit, maar social engineering: aanvallers wisten via een gecompromitteerde infrastructuurketen een kwaadaardige JavaScript-payload te injecteren die transacties tijdens het ondertekenen aanpaste. AI-tools versnellen dit soort aanvallen — geautomatiseerde verkenning van targets, gepersonaliseerde phishing, deepfake-stemmen voor support-impersonatie.

Mei 2025: Coinbase. Aanvallers kochten support-contractors om in lagelonenlanden, en gebruikten hun toegang om klantgegevens te stelen en accounts leeg te halen. Geschatte schade: 400 miljoen dollar [19]. On-chain analist ZachXBT traceerde nog eens 45 miljoen aan diefstal in slechts één week mei 2025, allemaal via AI-ondersteunde social engineering tegen Coinbase-klanten. Het patroon: één custodian, duizenden klanten, één toegangspunt.

De honeypot
De dynamiek uit hoofdstuk 1 werkt hier direct door. Als aanvallen goedkoper worden terwijl de waarde geconcentreerd blijft, ontstaat een klassieke honeypot: één doelwit met een outsized beloning.

Vergelijk twee scenario’s. In het eerste beheert één centrale partij honderdduizend Bitcoin namens een groot aantal klanten. In het tweede beheren honderdduizend klanten ieder hun eigen Bitcoin. Voor een aanvaller die het op het volledige bedrag wil voorzien, is het verschil fundamenteel: één doelwit versus honderdduizend doelwitten, elk met eigen sleutels, back-ups en apparaten.

Honderdduizend individuele wallets aanvallen schaalt technisch wél — zeker met AI, dat aanvallen kan automatiseren en personaliseren — maar niet op dezelfde manier economisch. De opbrengst per succesvolle aanval blijft beperkt tot één wallet. Bij een custodian daarentegen is de waarde geconcentreerd: één succesvolle doorbraak kan toegang geven tot het vermogen van duizenden klanten tegelijk.

Dit maakt aanvallen op individuele bezitters niet onmogelijk — en met AI zelfs schaalbaarder dan voorheen — maar verschuift de economische verhouding. Juist daardoor blijven centrale partijen, ondanks betere beveiliging, structureel aantrekkelijkere doelwitten voor grootschalige aanvallen.

Het verschil tussen bezit en aanspraak
Het verschil tussen Bitcoin in eigen beheer of beheer door een derde partij wordt pas echt merkbaar als er iets misgaat. Een hack, een faillissement of een beleidswijziging. Op zo’n moment blijkt dat je geen Bitcoin had, maar een vordering op een bedrijf. En vorderingen worden afgewikkeld volgens de regels van dat bedrijf — niet volgens de regels van Bitcoin.

Waar AI de omgeving rondom Bitcoin verandert, raakt quantum de kern zelf.

3.2 Wat quantum betekent voor Bitcoin

Dit hoofdstuk gaat niet diep in op de wiskunde achter de quantum-aanval op Bitcoin. Voor wie de techniek wil doorgronden zijn er sterkere bronnen: de essays van Jameson Lopp, de BIP-mailing list discussies van Hunter Beast, en Bitcoin Optech voor doorlopende updates. Er zijn sterk uiteenlopende denkbeelden over problemen en (technische) oplossingen hiervan. De ontwikkeling van verbetervoorstellen (Bitcoin Improvement Proposal) leidt tot verdeeldheid in de Bitcoin community. Deze dynamiek zal gevolgen hebben voor Bitcoin bezit. Hier gaat deze paragraaf over.

Bitcoin’s eigendom hangt af van public key cryptography: alleen wie de private key heeft, kan de coins verplaatsen. Een quantum computer met voldoende rekenkracht kan, zodra een public key zichtbaar is, de bijbehorende private key afleiden. Dat detail is cruciaal: bij veel moderne Bitcoin-adressen is de public key niet direct zichtbaar op de blockchain, maar alleen een hash daarvan. De kwetsbaarheid ontstaat dus pas op het moment dat een public key wordt onthuld — bijvoorbeeld bij het uitgeven van coins — of bij oudere adressen waar de key al permanent zichtbaar is. Voor moderne adressen speelt daarnaast het tijdsvenster een rol: op het moment dat een transactie wordt uitgezonden en de public key zichtbaar wordt, ontstaat er — in theorie — een periode waarin een aanvaller kan proberen de sleutel af te leiden voordat de transactie definitief is bevestigd. In de praktijk is dat venster met huidige technologie verwaarloosbaar, maar het onderstreept dat blootstelling van sleutelmateriaal, hoe kort ook, in een quantum-toekomst relevanter wordt. Een deel van de Bitcoin in omloop is daar direct kwetsbaar voor — vooral op oude adresformaten waar de public key permanent zichtbaar staat — terwijl een ander deel voorlopig beschermd blijft, mits gebruikers zorgvuldig omgaan met adressen en key-exposure.

Twee assen die de voorstellen ordenen
Om de voorstellen te begrijpen, helpt het om twee onderliggende assen te onderscheiden.

De eerste as: bezit versus eigenaarschap. Wie de private key heeft, kan de coins verplaatsen — dat is bezit. Wie juridisch recht heeft op de coins is de eigenaar. Normaal vallen die samen, maar niet altijd. Wie zijn key kwijt is, blijft eigenaar zonder bezitter te zijn. En een quantum-aanvaller die uit een public key de bijbehorende private key afleidt, wordt bezitter zonder eigenaar te zijn. Bitcoin als protocol kent alleen het tweede: het netwerk respecteert wie kan tekenen, niet wie volgens de wet recht heeft.

De tweede as: eigenaars beschermen versus de soevereiniteit van het netwerk behouden. Wat doe je met coins waarvan de eigenaar geen bezitter meer is — bijvoorbeeld omdat hij zijn key kwijt is, of omdat hij niet op tijd migreert? Mogen die nog gestolen worden door een aanvaller met een quantum computer, of niet? Wie zegt “niet”, kiest voor het beschermen van eigenaars — maar moet daarvoor een mechanisme in het protocol bouwen dat coins kan bevriezen, en geeft daarmee een stuk netwerksoevereiniteit op. Wie zegt “laten gaan”, behoudt het oorspronkelijke principe — Bitcoin kent alleen bezit, geen autoriteit die corrigeert — en accepteert dat een deel van de bestaande coins van eigenaar wisselt.

Drie voorstellen die nu op tafel liggen, nemen elk een andere positie op deze tweede as. BIP 360 raakt het dilemma niet — het laat alles vrij. BIP 361 kiest voor het beschermen van eigenaars, ten koste van een nieuwe vorm van netwerk-autoriteit. Hourglass zoekt een tussenweg.

Drie typen voorstellen
Het eerste voorstel is BIP 360 (Pay-to-Merkle-Root). Het introduceert een nieuw outputtype dat de blootstelling van public keys op de blockchain vermindert [24]. Daarmee verkleint het de aanvalsvector voor een toekomstige quantum-aanvaller, omdat sleutels pas later — en onder gecontroleerde omstandigheden — zichtbaar worden. Belangrijk is wat het níét doet: het maakt Bitcoin niet volledig quantum-bestendig. Zodra een public key eenmaal zichtbaar is, blijft deze in principe kwetsbaar voor een voldoende krachtige quantum computer. BIP 360 is dus geen eindoplossing, maar een mitigatie die tijd koopt en het migratiepad voorbereidt.

Het voorstel is volledig backwards compatible: bestaande adressen blijven werken en wie wil kan vrijwillig migreren, zonder deadline. Sinds maart 2026 draait er een werkende implementatie op een aparte testnet (Bitcoin Quantum v0.3.0) met meer dan vijftig miners en honderdduizend blokken, voldoende voor experimenten en validatie [25]. Wat het concreet oplost is het beperken van public key-exposure bij nieuwe transacties. Wat het niet oplost zijn oudere adressen waarbij de public key al zichtbaar is geweest — die blijven kwetsbaar totdat ze actief worden verplaatst. Dat maakt het voorstel praktisch en flexibel, maar ook afhankelijk van gedrag: zolang migratie vrijwillig blijft, zal een deel van het netwerk langdurig onbeschermd blijven. Daar komt bij dat post-quantum handtekeningen aanzienlijk groter zijn dan de huidige, wat extra druk legt op de beschikbare blockchain-ruimte.

Het tweede voorstel is BIP 361, in februari 2026 genummerd, hoofdauteur Jameson Lopp [26]. Waar BIP 360 vrijwillig is, voegt BIP 361 een deadline toe: na een aanloopperiode worden coins op kwetsbare adressen door het protocol bevroren. Voor bezitters met een seed phrase komt er een herstelmogelijkheid; voor de oudste P2PK-coins (waaronder die van Satoshi) niet.

Daarnaast wordt aan tussenoplossingen gewerkt. Hunter Beast’s Hourglass staat rate-limited spending toe — kwetsbare coins mogen wel bewegen, maar in gereguleerd tempo [27]. Roasbeef werkt aan een zk-STARK-aanpak, StarkWare bracht in april 2026 een eerste versie van Quantum Safe Bitcoin uit [28].

Geen oplossing zonder slachtoffers
BIP 361 maakt het dilemma op de tweede as expliciet. Het mechanisme om coins te bevriezen is in eerste aanleg bedoeld om eigenaars te beschermen, maar het precedent reikt verder dan deze ene toepassing. Wie vandaag bevriest om diefstal te voorkomen, kan morgen iets anders bevriezen. Een voorstelbaar scenario: een OFAC-sanctielijst die voorschrijft welke adressen niet meer mogen bewegen. Het precedent is wat het probleem is, niet de eerste toepassing.

Onder dit dilemma ligt een aanname die zelden wordt getoetst. BIP 361 gaat ervan uit dat een quantum-aanval op de oude coins zo veel sell-pressure zou veroorzaken dat Bitcoin er niet meer bovenop komt. Maar de getroffen hoeveelheid, gespreid over meerdere maanden, komt neer op enkele maanden aan typisch bull-market sell-volume [29] — een volume dat de markt routinematig absorbeert. Als die rekensom klopt, verschuift het debat van marktbescherming naar zuivere property rights — een filosofische vraag, geen technische.

Lopp benadrukt zelf dat het voorstel niet in een positie is om nu geadopteerd te worden. Hij noemt het een “rough sketch” van één manier om met het probleem om te gaan [30]. De praktijk wijst dezelfde kant uit. Op X was de eerste reactie op BIP 361 overweldigend negatief. Phil Geiger van Metaplanet vatte de kritiek samen als: we moeten je geld stelen om te voorkomen dat je geld gestolen wordt. Een breed gedragen consensus voor activatie is op dit moment niet in zicht — en datzelfde geldt voor de andere voorstellen, die elk hun eigen weerstand oproepen.

Chain-split is een reëel scenario
Wat we in dit vroege stadium al kunnen zien is wijzigingsvoorstellen tot controverse leiden. Wanneer een deel van de community een protocolwijziging niet wil volgen, ontstaat een hard fork: twee versies van Bitcoin die vanaf het splitsingsmoment op verschillende regels draaien. Beide ketens delen alle geschiedenis tot dat moment. Daarna lopen ze uiteen.

Dit is geen theoretisch scenario. Bitcoin Cash (2017), Bitcoin SV (2018) en Ethereum Classic (2016) zijn allemaal ontstaan uit dezelfde mechaniek [31]. Bij een protocolwijziging zo fundamenteel als de overgang naar post-quantum cryptografie is een chain-split een reëel scenario. Bitcoin heeft historisch een sterke voorkeur voor conservatieve upgrades en brede consensus, maar juist bij voorstellen die raken aan eigendomsdefinities en fundamentele spelregels neemt de kans toe dat delen van de community verschillende keuzes maken. Of dat daadwerkelijk tot een splitsing leidt is onzeker — maar het is een scenario waar rekening mee gehouden moet worden.

En hier wordt het persoonlijk: heb je bij een chain-split rechten op één keten of op beide? En hoe wordt dat besloten? Hoofdstuk 4 gaat in op wat dat in de praktijk betekent.

Hoofdstuk 4 — Waarom self-custody rationeler wordt

De kern van dit artikel is geen ideologisch standpunt, maar een verschuiving in risico. Hoewel Bitcoin is ontworpen voor self-custody en ik persoonlijk overtuigd ben dat dit voor de meeste mensen op de lange termijn de beste keuze is, verandert het risicoprofiel van zowel self-custody als custody fundamenteel. Naarmate aanvallen goedkoper worden en centrale systemen complexer en machtiger, verschuift het risico van individuele fouten naar systeemrisico. Wat lange tijd een keuze voor gemak was, wordt daarmee een afweging van kwetsbaarheid. De vraag is niet meer wat het meest comfortabel is, maar waar het grootste risico ligt — bij jezelf, of bij een partij waar je geen controle over hebt.

AI en quantum lijken op verschillende problemen te wijzen, maar raken dezelfde kern. AI vergroot de kans dat centrale partijen worden aangevallen of fouten maken. Quantum vergroot de kans dat het protocol zelf verandert of onder druk komt te staan. In beide gevallen ontstaat dezelfde situatie: beslissingen over jouw bezit worden genomen buiten jouw directe controle. Self-custody wordt daardoor niet alleen aantrekkelijker, maar ook veeleisender. Het vraagt om een hoger niveau van beveiliging, privacy, planning en discipline dan in het verleden. Dat is de verbindende lijn tussen beide ontwikkelingen — en precies de reden dat we in hoofdstuk 5 kijken hoe je self-custody op een verstandige en toekomstbestendige manier kunt inrichten.

Onder AI

Onder AI verandert niet zozeer dát er wordt aangevallen, maar waar het logisch is om aan te vallen. Zoals in hoofdstuk 3 zichtbaar werd, trekt geconcentreerde waarde aandacht — niet omdat die slechter beveiligd is, maar omdat de potentiële opbrengst per succesvolle aanval vele malen groter is.

Voor wie zijn Bitcoin zelf beheert, werkt die rekensom andersom. Aanvallen op individuele bezitters blijven mogelijk, maar leveren per succes één wallet op. Het verschil zit niet in schaalbaarheid, maar in opbrengst per aanval. Waar één doorbraak bij een custodian duizenden klanten raakt, blijft de impact bij self-custody beperkt tot het individu.

Tien jaar geleden was de redenering: ik ben geen specialist, dus laat ik het bewaren over aan iemand die het wel is. Vandaag verschuift dat. De specialist is een geconcentreerd doelwit geworden, opererend in een omgeving waarin aanvallen sneller, goedkoper en effectiever worden. Als hij valt, val jij mee.

FTX als concrete les

Het scherpste voorbeeld is FTX. Op 11 november 2022 vroeg FTX faillissement aan. Klanten verloren in één keer toegang tot hun Bitcoin (en crypto). De Bitcoin koers stond op ongeveer 16.000 dollar.

Bijna twee jaar later, in oktober 2024, keurde de rechter een herstelplan goed. Vanaf 2025 begonnen de terugbetalingen. Op dat moment stond de Bitcoin koers rond de 100.000 dollar.

Raad jij eens wat klanten kregen: dollars of Bitcoin?

Dollars. En niet de waarde van hun Bitcoin op het moment van uitkering, maar de waarde op de dag dat FTX het faillissement aanvroeg. Voor Bitcoin was dat door de boedel vastgesteld op 16.871 dollar per coin [21].

Per Bitcoin betekende dit een verlies van ruim 80.000 dollar aan koerswaarde. Door het juridische kader waar klanten mee hadden ingestemd. En door een keten van financiële belangen gingen er veel meer cryptopartijen failliet.

Een AI-aanval is een ander soort gebeurtenis dan fraude, maar de juridische gevolgen voor de klant zijn identiek. Je staat in de rij voor wat er overblijft, naar de regels van de afwikkeling. En in een wereld waar custodians vaker en harder onder druk komen, is het de vraag niet óf maar wanneer dat gebeurt en bij welke partij. Wie zijn private key zelf beheert, staat niet in die rij.

Onder quantum

Bij een chain-split werkt dezelfde private key op beide ketens. Heb je je Bitcoin zelf in beheer, dan houd je op het splitsingsmoment toegang tot beide. Je beslist zelf wat je wilt: allebei aanhouden, één verkopen, afwachten. Het is jouw keuze.

Heb je je Bitcoin op een exchange of in een ETF, dan beslist die partij voor jou. Hoe ze gaan reageren staat al in de officiële voorwaarden waar je voor hebt getekend.

Wat de prospectussen letterlijk zeggen

Het iShares Bitcoin Trust van BlackRock (IBIT) is op dit moment het grootste spot Bitcoin ETF ter wereld. In het prospectus staat: “In the event of a hard fork of the Bitcoin Blockchain, the Sponsor shall determine which network shall constitute the Bitcoin network and which asset shall constitute bitcoin” [32]. De Sponsor — BlackRock zelf — bepaalt welke chain de echte Bitcoin is. En BlackRock voegt eraan toe dat er geen garantie is dat ze daarbij voor de meest waardevolle fork kiezen. Niet de meerderheid van miners. Niet de meerderheid van nodes. Niet de markt. De Sponsor kiest.

ARK Invest en Grayscale gaan een stap verder. In hun prospectussen staat dat de trust de geforkte coins “will irrevocably abandon” bij elke fork of airdrop [33]. Vrij vertaald: de trust doet onherroepelijk afstand van de geforkte coins. Aandeelhouders krijgen er niets van mee.

De meest sprekende passage staat in de risicosectie van meerdere ETF’s. Hier in de woorden van Bitwise: “Investors who prefer to have a greater degree of control over events such as forks, airdrops, and similar events … should consider investing in bitcoin directly rather than purchasing Shares” [34]. Vrij vertaald: wie controle wil over wat hij bezit, moet geen ETF-aandeel kopen maar gewoon Bitcoin zelf. Dit is geen kritiek van een buitenstaander. Dit staat in het juridische document waar de aandeelhouder voor heeft getekend.

Bij Nederlandse exchanges geldt hetzelfde

Bitvavo is in Nederland verreweg de grootste cryptobeurs. In artikel 6.10 van de User Agreement staat dat gebruikers in beginsel geen recht hebben op nieuwe digital assets die ontstaan door wijzigingen in het onderliggende protocol — zoals hard forks en airdrops. Coins die bij Bitvavo in bewaring staan, nemen automatisch niet deel aan een fork of airdrop (art. 6.10.2 en 6.10.3). Wil je wél meedoen, dan moet je je bitcoin op tijd uitnemen naar een eigen wallet vóór het fork-moment. Doe je dat niet, dan beslist Bitvavo of een geforkte coin überhaupt gesupport wordt — zo niet, dan ben je hem kwijt [35].

De helpdesk van Bitvavo voegt daar een tweede laag aan toe: “Even though Bitvavo would like to support every hard fork, this is unfortunately not possible from a security and technical point of view. Because of this, Bitvavo checks on a case by case basis whether a hard fork can be safely supported” [36]. Met andere woorden: per fork wordt geval voor geval bepaald of die op het platform terechtkomt. De afweging ligt bij Bitvavo, niet bij jou.

De geschiedenis bevestigt het patroon

Bij de Bitcoin Cash-fork in augustus 2017 kondigde Coinbase aanvankelijk aan BCH niet te ondersteunen — klanten moesten hun Bitcoin vóór 1 augustus weghalen om de fork niet te missen [37]. Onder druk kwam Coinbase later op die beslissing terug, maar de uiteindelijke uitkering volgde pas op 19 december 2017 — vier en een halve maand na de fork. Bij Ethereum Classic in 2016 zagen we hetzelfde patroon. Voor de klant betekent het: maandenlang geen zicht op wat er met je geforkte coins gebeurt, en geen invloed op de beslissing.

Heb je je Bitcoin zelf in beheer, dan loop je op het splitsingsmoment niet tegen één van deze beleidskeuzes aan. Je hebt op beide ketens toegang en je beslist zelf.

Niet je sleutels, niet je coins

“Not your keys, not your coins” is al jaren een gezegde in de Bitcoin-wereld. Onder AI en quantum wordt het meer dan een gezegde. Het wordt een juridische beschrijving van wat je werkelijk in handen hebt.

Voor wie in Bitcoin gelooft als waarde-opslag voor de lange termijn, is self-custody onder beide dreigingen geen principekwestie meer. Het is concrete bescherming. Tegen AI-gedreven aanvallen op centrale partijen, omdat de aanval-economie niet schaalt richting individuele bezitters. Tegen verlies van je aanspraak bij een chain-split, omdat de sleutel die jij beheert op beide ketens werkt — wat een derde partij ook beslist.

De keuze tussen self-custody en custody is dus een risicoafweging. De vraag is hoe je die bewust maakt — en als je voor self-custody kiest: hoe je het op een verstandige manier doet.

Hoofdstuk 5 — Hoe je self-custody verstandig aanpakt

Self-custody is geen knop die je indrukt. Het is een werkwijze die je opbouwt en daarna onderhoudt. Slecht uitgevoerd kan eigen beheer onveiliger zijn dan een goede exchange — een verloren seed of een back-up die niet werkt is net zo definitief als een hack. En zelfs als je alles technisch goed doet, blijft privacy een belangrijke laag van bescherming. Hoe minder mensen weten dat jij Bitcoin hebt en hoeveel, hoe minder aantrekkelijk je doelwit bent.

Hoe persoonlijk en effectief deze dreigingen zijn geworden, illustreert een zaak uit augustus 2025: een individuele Bitcoin-bezitter verloor 783 BTC, ongeveer 91 miljoen dollar [20]. Aanvallers deden zich voor als support-medewerkers van een hardware wallet-fabrikant en wisten via een lange, uiterst geloofwaardige chatsessie het slachtoffer over te halen zijn recovery phrase te delen.

Dit soort aanval is precies het type dat AI sterk heeft versterkt: gepersonaliseerde social engineering, deepfakes, stemcloning en geautomatiseerde profielopbouw maken het voor aanvallers veel makkelijker om individuele self-custody gebruikers gericht aan te vallen.

De aanvallers konden hun werk doen omdat ze wisten wié ze moesten benaderen. Niet omdat self-custody inherent onveilig is, maar omdat zichtbaarheid en menselijke fouten in combinatie met AI de twee grootste risicofactoren zijn geworden — niet de techniek zelf.

Hieronder eerst de uitgangspunten en de begrippen die je nodig hebt. Daarna de hoofdregels, elk met een korte uitleg en daaronder de belangrijkste do’s en don’ts.

Dat betekent niet dat self-custody vanzelfsprekend de juiste keuze is. Eigen beheer verschuift risico van een externe partij naar jezelf. Dat brengt andere kwetsbaarheden met zich mee: menselijke fouten, slechte back-ups, onvoldoende kennis, en in sommige gevallen fysieke risico’s. Voor veel mensen is dat een reële drempel. De keuze is dus niet tussen veilig en onveilig, maar tussen twee verschillende soorten risico — en welke daarvan je bereid bent te dragen.

Uitgangspunten

Voor welk niveau is dit bedoeld
De werkwijze hieronder gaat uit van een bezit vanaf enkele duizenden euro’s. Daaronder kun je met simpelere setups uit de voeten — bijvoorbeeld een goede mobiele wallet — al gelden de basisregels rond seed en back-up dan nog steeds. Bij grotere bedragen worden multisig en geografische spreiding belangrijker.

Je kunt dit zelf leren. Het is geen rocket science, maar wel werk. Lezen, oefenen, fouten maken op kleine bedragen voordat je doorgaat. Wie liever niet alles zelf uitvogelt, laat zich begeleiden door iemand met ervaring.

Wat een seed phrase is
Een seed phrase is een rij van meestal 12 of 24 willekeurige woorden waar je hele wallet uit kan worden hersteld. Het is in feite de wiskundige basis van je private keys, omgezet in woorden die je kunt opschrijven. Wie de woorden heeft, heeft de coins. Wie de seed kwijt is en geen werkende back-up heeft, is de coins kwijt. Er is geen klantenservice.

Wat een hardware wallet doet
Een goede hardware wallet is een apparaat dat je seed offline genereert, je private keys nooit naar buiten laat, en transacties offline ondertekent. Een verbinding met je computer of telefoon dient alleen om de getekende transactie naar het netwerk te sturen. Zelfs als je computer geïnfecteerd is met malware, kan die niet bij je sleutel. Bij de keuze van een hardware wallet zijn enkele dingen belangrijk: koop het apparaat bij een vertrouwde leverancier, kies er een met een eigen scherm (zodat je transactiegegevens kunt lezen zonder afhankelijk te zijn van je computer), Bitcoin-only firmware (minder code, minder aanvalsoppervlak), en open source software (verifieerbaar door onafhankelijke beveiligingsonderzoekers). Ga bewust om met software-updates: een kwetsbaarheid kan via een update binnenkomen — temeer in een wereld waarin AI-agents in toenemende mate ontwikkel-toolchains aanvallen (zie hoofdstuk 3). Verifieer waar mogelijk de handtekeningen of checksums die de fabrikant publiceert.

Regel 1 — Voorkom blootstelling van de seed back-up

Het moment waarop je je seed aanmaakt is het kwetsbaarste moment in de hele setup, zeker in een tijd waarin AI social engineering op grote schaal mogelijk maakt. Op dit moment ontstaan de woorden die jaren later nog steeds toegang geven tot al je Bitcoin. Wie er op dat moment ook maar één blik op werpt, of een opname van maakt, heeft potentieel toegang tot alles wat je later op die wallet zet.

Doen Zorg dat niemand zicht heeft op je werk tijdens het aanmaken van je wallet. Houd apparaten met camera of microfoon uit de buurt; denk aan laptop, telefoon en beveiligingscamera.

Niet doen Spreek de seed nooit uit. Siri, Alexa en AI-stemherkenning luisteren mee. Maak nooit een digitale kopie van de seed. AI malware vinden de seed veel sneller dan vroeger.

Regel 2 — Back-up van de seed en de test

De back-up is het stuk dat de meeste mensen onderschatten — en de stap om de back-up te testen wordt het vaakst overgeslagen. Een onbewezen back-up is geen back-up. Hij faalt op het moment dat je hem nodig hebt. Vergeet ook de pincode niet: mensen overschatten hun geheugen, en zonder pin is je hardware wallet onbruikbaar — ook al heb je de seed nog.

Doen Noteer de seed en pincode bij in metaal. Dit maakt het brand- en waterbestendig. Test je back-up vóór je serieuze waarde overzet: reset de hardware wallet, herstel hem met de opgeschreven seed.

Niet doen Back-up en hardware wallet niet op dezelfde plek bewaren. Je laten misleiden door oplichters en je seed invoeren op een website, in een app of in een chat.

Regel 3 — Seed nooit digitaal, en denk na over je nabestaanden

Self-custody zonder nabestaandenplan is incompleet. Dit is een lastig onderwerp omdat je een geheim dient te managen richting je geliefden op een moment dat je er zelf niet bij bent.

Doen Overweeg om een (versleuteld) document te delen voor jouw nabestaande(n). Bitwarden kan hierbij als tool helpen. Grotere bedragen: ontwikkel een nabestaandenplan en betrek de notaris (i.c.m. multisig of passphrase wallet).

Niet doen Blijven uitstellen waardoor niets is geregeld voor je nabestaanden. Dit is in de praktijk de meest gemaakte fout. Niet alles bij iemand neerleggen die jij vertrouwt maar die niets van Bitcoin weet. Betrek dan ook een technische gids.

Regel 4 — Verbeter je security bij materieel bezit

Voor bedragen die voor jou substantieel zijn, is multisig een serieuze overweging. In een multisig-setup zijn meerdere keys nodig om een transactie te tekenen. De gangbare opzet is 2-van-3: drie hardware wallets, waarvan er twee moeten meetekenen. Dit spreidt het risico en maakt het voor AI-gedreven gerichte aanvallen veel moeilijker om alles in één keer te stelen, omdat een aanvaller toegang nodig heeft tot meerdere fysiek gescheiden keys.

Doen Bewaar kopieën van je multisig wallet file. Deze is nodig bij een wallet herstel. Bewaar onderdelen van de back-up op verschillende fysieke locaties. Bij voorkeur samenwerken met gezin- of familieleden.

Niet doen Niet improviseren als je geen ervaring hebt. Een slechte multisig is onveiliger dan een goede single-sig. Gebruik niet drie identieke hardware wallets — één firmware-bug bedreigt dan alles.

Regel 5 — Overweeg om je eigen Bitcoin-node te draaien

Bij wie zijn wallet koppelt aan de node van een derde partij, gaan twee dingen onbedoeld de deur uit: informatie over welke adressen bij jouw wallet horen en hoe jouw transacties zich gedragen. Dat is in eerste instantie een privacyvraag — een externe partij kan jouw transactiegeschiedenis volgen en aan jou koppelen. Op langere termijn speelt een ander, subtieler risico. Zodra public keys zichtbaar worden — bijvoorbeeld bij het uitgeven van coins — vormen ze in theorie een ingang voor toekomstige quantum-aanvallen. Het beperken van dat soort blootstelling wordt daarmee relevanter, ook al ligt dat risico niet direct in het gebruik van een externe node zelf.

Een eigen node lost meerdere dingen tegelijk op. Hij geeft je een onafhankelijke bron van waarheid over de blockchain — geen vertrouwen in andermans node. Hij geeft je privacy op transacties: jouw wallet vraagt informatie aan jouw eigen machine, niet aan een externe server. En hij beschermt je tegen het lekken van je wallet-bestand bij derden. Bovendien geeft een node je effectief een stem in protocol-discussies. Wanneer er een hard fork komt over een BIP-voorstel, beslist jouw node welke versie van het protocol je accepteert. Met BIP 360 en BIP 361 op tafel is dat de komende jaren niet hypothetisch.

Een eigen node draaien is een gevorderde stap, maar er zijn voor geïnstalleerde opties (zoals Umbrel of Start9) die het toegankelijk maken. Voor wie vermogen in Bitcoin heeft opgebouwd, is het ook een manier om iets terug te geven aan het netwerk.

Tot slot

Voor wie zelf aan de slag wil: er is genoeg openlijk gedeelde kennis in de Bitcoin-community om eigen beheer eigen te maken. Voor wie liever onder begeleiding werkt: dat is wat Bitplanner doet — niet als beheerder van je Bitcoin, maar als gids op de weg ernaartoe. Meer informatie via www.bitplanner.com, of volg Niek op LinkedIn via linkedin.com/in/niekoldemonnickhoff.

Bronnen

Gebruikte bronnen, doorlopend genummerd in volgorde van eerste vermelding.

[1] Anthropic — Project Glasswing: Securing critical software for the AI era (officiële aankondiging, 7 april 2026). https://www.anthropic.com/glasswing

[2] Anthropic — Claude Mythos Preview risk report (Alignment Risk Update, onderdeel RSP v3): interne risicobeoordeling en gevolgen voor releasebeleid. https://www.anthropic.com/claude-mythos-preview-risk-report

[3] Bloomberg — Anthropic’s Mythos AI Model Is Being Accessed by Unauthorized Users (21 april 2026): Discord-groep raadde de endpoint via Anthropic’s naamgevingspatronen, gecombineerd met gegevens uit een eerder Mercor-lek. https://www.bloomberg.com/news/articles/2026-04-21/anthropic-s-mythos-model-is-being-accessed-by-unauthorized-users

[4] Mozilla — “The zero-days are numbered”, blog van Firefox-CTO Bobby Holley (271 kwetsbaarheden gevonden in Firefox 150 met Mythos). https://blog.mozilla.org/en/privacy-security/ai-security-zero-day-vulnerabilities/

[5] Hoxhunt — Phishing Trends Report 2025 (cijfer over AI-gegenereerde phishing-content; ondersteund door rapportages van Egress, Darktrace en het FBI IC3-rapport). https://hoxhunt.com/guide/phishing-trends-report

[6] CNN Business — Arup revealed as victim of $25 million deepfake scam involving Hong Kong employee (mei 2024). https://www.cnn.com/2024/05/16/tech/arup-deepfake-scam-loss-hong-kong-intl-hnk

[7] ProPublica / KFF Health News — onderzoek naar AI-gestuurde claim denial in de Amerikaanse zorgverzekeringssector. https://www.propublica.org/article/cigna-pxdx-medical-health-insurance-rejection-claims

[8] Bitcoin Wiki — Secp256k1 (specificatie van de elliptische curve die Bitcoin gebruikt voor ECDSA-handtekeningen). https://en.bitcoin.it/wiki/Secp256k1

[9] Shor, P.W. (1994). Algorithms for quantum computation: discrete logarithms and factoring. Proceedings 35th Annual Symposium on Foundations of Computer Science. https://doi.org/10.1109/SFCS.1994.365700

[10] Sotirov, A. et al. (2008). MD5 considered harmful today: Creating a rogue CA certificate. https://www.win.tue.nl/hashclash/rogue-ca/

[11] NIST — Transitioning the Use of Cryptographic Algorithms and Key Lengths (NIST SP 800-131A): SHA-1 deprecated voor digitale handtekeningen sinds 2011. https://csrc.nist.gov/publications/detail/sp/800-131a/rev-2/final

[12] Stevens, M. et al. (CWI Amsterdam & Google), februari 2017 — The first collision for full SHA-1 (project SHAttered). https://shattered.io/

[13] NIST — NIST Releases First 3 Finalized Post-Quantum Encryption Standards (FIPS 203, 204, 205), augustus 2024. https://www.nist.gov/news-events/news/2024/08/nist-releases-first-3-finalized-post-quantum-encryption-standards

[14] White House — National Security Memorandum on Promoting United States Leadership in Quantum Computing (NSM-10), 2022. https://www.whitehouse.gov/briefing-room/statements-releases/2022/05/04/national-security-memorandum-on-promoting-united-states-leadership-in-quantum-computing-while-mitigating-risks-to-vulnerable-cryptographic-systems/

[15] CISA — Quantum-Readiness: Migration to Post-Quantum Cryptography (incl. “harvest now, decrypt later” risico). https://www.cisa.gov/resources-tools/resources/quantum-readiness-migration-post-quantum-cryptography

[16] Dyakonov, M. (2018) — The Case Against Quantum Computing, IEEE Spectrum. https://spectrum.ieee.org/the-case-against-quantum-computing

[17] Global Risk Institute — Quantum Threat Timeline Report (jaarlijks; toont mediane expert-inschattingen sinds 2019). https://globalriskinstitute.org/publication/quantum-threat-timeline-report-2024/

[18] CCN — Crypto Hacks 2025: overzicht inclusief Bybit-hack februari 2025 ($1,5 miljard, social engineering via gecompromitteerde JavaScript-payload). https://www.ccn.com/education/crypto/crypto-hacks-exploits-full-list-scams-vulnerabilities/

[19] BingX Academy / ZachXBT-onderzoek — Coinbase social engineering breach mei 2025: omgekochte support-contractors, ~$400 miljoen geschatte schade, $45 miljoen gestolen via klant-targeting in één week. https://bingx.com/en/learn/what-is-a-social-engineering-attack-in-crypto

[20] CCN — Individuele Bitcoin-bezitter verloor 783 BTC ($91 miljoen) op 19 augustus 2025 via social engineering door fake hardware wallet support, fondsen gemixed via Wasabi Wallet. https://www.ccn.com/education/crypto/crypto-hacks-exploits-full-list-scams-vulnerabilities/

[21] Cointelegraph — FTX debtors propose $16,871 Bitcoin price for creditor claims (waardering Bitcoin op de petition date in het FTX-faillissement). https://cointelegraph.com/news/ftx-debtors-bitcoin-claims-bankruptcy

[24] BIP 360 — Pay to Quantum Resistant Hash (P2QRH), specificatie op GitHub. https://github.com/bitcoin/bips/blob/master/bip-0360.mediawiki

[25] BTQ Technologies — Bitcoin Quantum testnet v0.3.0: eerste werkende implementatie van BIP 360, maart 2026 (Bitcoin Magazine, Quantum Computing Report). https://bitcoinmagazine.com/news/btq-deploys-first-bip-360-quantum

[26] BIP 361 — Post Quantum Migration and Legacy Signature Sunset, specificatie op GitHub (februari 2026 genummerd, hoofdauteur Jameson Lopp). https://github.com/bitcoin/bips/blob/master/bip-0361.mediawiki

[27] Hunter Beast — Hourglass proposal: rate-limited spending van quantum-kwetsbare outputs (bitcoin-dev mailing list). https://lists.linuxfoundation.org/pipermail/bitcoin-dev/

[28] Crypto Times — overzicht van alternatieve voorstellen: Roasbeef (Lightning Labs) zk-STARK rescue protocol en StarkWare’s Quantum Safe Bitcoin (april 2026). https://www.cryptotimes.io/2026/04/15/bip-361s-post-quantum-migration-plan-sparks-debate-over-bitcoin-freezing/

[29] Discussie in de Bitcoin on-chain analyse community over de marktimpact van potentieel quantum-getroffen sell-volume — argumenten dat de getroffen hoeveelheid binnen typische bull-market absorptie valt, ontwikkeld door analisten als James Check (@_Checkmatey_) op X. https://x.com/_Checkmatey_

[30] Cointelegraph — interview met Jameson Lopp (“rough sketch”) en samenvatting van eerste reacties op BIP 361 (Brian Trollz, Marty Bent, Phil Geiger). https://cointelegraph.com/news/bitcoin-devs-and-researchers-propose-freezing-quantum-vulnerable-coins-bip-361

[31] Bitcoin Magazine — overzicht van historische Bitcoin hard forks (Bitcoin Cash 2017, Bitcoin SV 2018) en Ethereum Classic (2016). https://bitcoinmagazine.com/guides/what-is-a-bitcoin-hard-fork

[32] iShares Bitcoin Trust (IBIT) — prospectus, BlackRock (passage over de discretie van de Sponsor bij hard forks). https://www.ishares.com/us/literature/prospectus/p-ishares-bitcoin-trust-12-31.pdf

[33] Protos — “If Bitcoin forks, the spot ETFs could choose the winner” (samenvatting van fork-passages in prospectussen van BlackRock, ARK, Grayscale en Bitwise). https://protos.com/if-bitcoin-forks-the-spot-etfs-could-choose-the-winner/

[34] Bitwise Bitcoin ETF — S-1 prospectus bij de SEC. https://www.sec.gov/Archives/edgar/data/1980994/000143774924000785/bit20240106_s1a.htm

[35] Bitvavo — User Agreement, artikel 6.3 (over rechten van gebruikers bij hard forks en airdrops). https://bitvavo.com/en/terms

[36] Bitvavo Help Center — “What is a hard fork and how does Bitvavo handle them?” (beleid: case-by-case beoordeling). https://support.bitvavo.com/hc/en-us/articles/4405241893521-What-is-a-hard-fork-and-how-does-Bitvavo-handle-them

[37] Coinbase — Update for customers with bitcoin stored on Coinbase, juli 2017 (oorspronkelijke beslissing om Bitcoin Cash niet te ondersteunen, latere uitkering 19 december 2017). Hetzelfde patroon eerder bij Ethereum Classic in 2016. https://www.coinbase.com/blog/update-for-customers-with-bitcoin-stored-on-coinbase

Niek
Zekerheid en rust rondom je Bitcoin-bezit